42.grRead ThisΔημοσιογραφία περούκας VS δημοσιογραφίας κοστουμιού!

Γράφει η Αλεξάνδρα Τσόλκα

Δημοσιογραφία περούκας VS δημοσιογραφίας κοστουμιού!

Αν επέλεγαν σινιέ γαμπριάτικο κοστούμι, όλα θα ταν καλά

Μια δουλειά κάνουν και οι δημοσιογράφοι και ας έχουν γίνει εξουσία, αρκετοί απ τους εκπροσώπους της, είτε κρίνουν, είτε βοηθούν στην κατασκευή ισχύος, είτε βρίζουν αστυνομικούς πιστεύοντας πως θα τη γλιτώσουν, όπως και συνήθως συμβαίνει!

Γράφει η Αλεξάνδρα Τσόλκα

Μια δουλειά που κανονικά είναι με το μέρος των πολλών, των υπό των ισχυρών, του λαού δηλαδή, όσο και αν είναι εκτός μόδας η λέξη, ενώ κρίνει, εκθέτει, ελέγχει και συχνά υποδεικνύει και πραγματικότητες σε κάθε εξουσία, χάνει το δρόμο της και αντιμετωπίζει τον εαυτό της με αλαζονεία, αυταρέσκεια, αίσθηση ατιμωρησίας, υπεροψία, κυνικότητα και αμοραλισμό. Διάβασα απόψεις πως αυτό είναι γέννημα της κατά δικής μας, εθνικής παθογένειας, αν και εμάς, μας φαντάζει παγκόσμιο φαινόμενο, μόρφωμα εποχής εικόνας, εντύπωσης, ευκολίας, ταχύτητας, που μοιάζει να μισεί τους γραφιάδες και τις λέξεις. Οι κύριοι Δημάδης και Σουτογιάννης, των τηλεοπτικών σταθμών Alpha και Star αντίστοιχα, καναν για μεγάλο διάστημα τη δουλειά τους, χωρίς αμφισβητήσεις. Ξαφνικά βρίσκονται ως αντικείμενα γελιοποίησης στο tweeter που έχει ευκολία στο να κατασκευάζει Καιάδες χλευασμού, κραξίματος και «χοντρής πλάκας», με γκεμπελικές τακτικές, τύπου όσο πιο πολύ καταστήσεις γραφικό κάποιον, τόσο πιο πολύ τον αποδυναμώνεις!

Το πρόβλημα, λοιπόν, ήταν η περούκα που φόρεσε ο εις εκ των δημοσιογράφων και τα τζόκεϊ που και των δύο για να παρακολουθήσουν στο Μανχάταν, τον υπουργό κ. Νίκο Παπά! Δηλαδή αν ντύνονταν γαμπροί με επίσημα κοστούμια και κρατούσαν ανθοδέσμες ότι περιμένουν νύφες, δε θα πείραζε; Το να καθίσουν στα γραφεία τους και να πίνουν καφεδάκι, ώσπου να φτάσουν τα δελτία τύπου, ή να καταγράψουν ακριβώς ότι τους πουν οι ειδικοί συνεργάτες του υπουργού και ίσως «αποκλειστικά» θα ταν μια χαρά όλα και εντός επαγγελματικής ηθικής και καθηκοντολογίας;

Τα κανάλια τους, επίσης, αντιλήφτηκαν πως δεν γινόταν σωστά η δουλειά και απέλυσαν τους συνεργάτες τους, μόλις τους ανέφερε το γραφείο του υπουργού; Άλλοι δημοσιογράφοι, «συνάδελφοι» τους, που έγραψαν κατεβατά εύθικτοι εις το όνομα της τάξης και της ηθικής του τύπου, πόσο επαγγελματικά άψογοι ήταν; Συνεδρίασαν τίποτα όργανα, μαθεύτηκε όλη η αλήθεια, ερευνήθηκαν οι παράμετροι, ακούστηκε κάθε πλευρά πριν γραφτούν οι λίβελοι εναντίων των δυο ανταποκριτών; Και γιατί βιάζονται τόσο να αποφανθούν για τους δημοσιογράφους, οι ίδιοι οι «δικοί» τους; Εμείς ξέραμε πως οφείλεις να βγάλεις το θέμα σου, το ρεπορτάζ σου, ειδικά αν αφορά σε μια μεγάλη, συνολική εικόνα και όχι το ποια μέσα θα ακολουθούσεις αν αυτά είναι όντος νόμιμου και αποδεκτού πλαισίου πάντα!

Απ ότι ξέρουμε, το τζόκεϊ και η καρέ περουκίτσα παράνομα δεν είναι πουθενά στη γη! Αν σε κάποιο κράτος θεωρείται παράνομο να κυκλοφορεί γυναίκα χωρίς τσαντόρ και δυτική δημοσιογράφος κυκλοφορεί χωρίς, δεν γνωρίζω ακριβώς τι θα όφειλε να κάνει; να μεταμφιεστεί με ενδυμασία έξω απ τα πιστεύω και την κουλτούρα της, ή όχι; Είναι γνωστό παγκόσμια, επίσης, πως οι αρχισυντάκτες και οι επικεφαλείς στους δημοσιογραφικούς οργανισμούς απαιτούν τα θέματα και δεν αναρωτιούνται για το πώς βγήκαν αυτά. Είναι κάτι σαν τη Σπαρτιατική λογική της αρχαιότητας, του «κλέψε αρκεί να μη σε πιάσουν»!

Αλήθεια αν έβγαινε θεματάρα, ενώ φορούσαν τα τζόκεϊ και τις περούκες οι δημοσιογράφοι, τα κανάλια τους θα τους απέλυαν λοιπόν, γιατί οι τακτικές τους δεν θα ήταν «θεμιτή» και «καθώς πρέπει»; Όσοι δε δημοσιογράφοι συνδέουν το «perouka gate» με τον «πάτο» που έπιασε η δημοσιογραφία, γιατί δεν έκαναν κάτι να τον αποτρέψουν; Κριτική, άποψη και «πλακάκια» με τις κυβερνήσεις –είτε ΝΔ, είτε ΠΑΣΟΚ, είτε ΠΑΣΟΚ με ΝΔ μαζί, είτε ΣΥΡΙΖΑ- από πότε ταίριαξαν;
Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο «διαλευκάνθηκε» η υπόθεση, αν σταθήκαμε στο ρεπορτάζ των δυο ανταποκριτών πως ο κύριος Παπάς στην Νέα Υόρκη μοιάζει τις πρώτες μέρες να χει «λευκή ατζέντα», ποιος έχει δίκιο και ποιος όχι. Απλά λέμε πως βιαστήκαμε πολύ να κατευθύνουμε και να κατευθυνθούμε ως κοινή γνώμη και αυτός είναι άλλος ένας πάτος της δημοσιογραφίας που μοιάζει τελικά διαφόρων και αβυσσαλέων βαθών…

SHARE

Περισσότερα

MORE READ THIS